شماره ۱۴۰ - دلی کش صبر نبود آن من نیست

دلی کش صبر نبود آن من نیست
کسی کو دل دهد جانان من نیست ۱

کبابم ساخت، این خونابه زان ست
گنه بر دیده گریان من نیست ۲

همه مضمون من شهری فرو خواند
که مهر صبر در فرمان من نیست ۳

تو می سوز ای دل و مگری تو، ای چشم
که شعله در خور طوفان من نیست ۴

رخش دیدم به دل گفتم چه گویی؟
که یعنی این بلا بر جان من نیست ۵

نصیحت از خرد جستم، خرد گفت
که بر دیوانگان فرمان من نیست ۶

شب دوشینه جان سویش چنان رفت
که زان اوست گویی ز آن من نیست ۷

چو تیرم زد، کشید آلوده خون
به خنده گفت کاین پیکان من نیست ۸

بسوزد خسروا، دلها چه نیکوست
که گوش خلق بر افغان من نیست ۹