شماره ۱۷۳ - ما را دل زار مستمند است

ما را دل زار مستمند است
و آویخته خم کمند است ۱

ای جان کسی، دل رهی را
می پرس که نیک دردمند است ۲

بدگوی که سرد گردد این دل
کز آتش شوق بر گزند است ۳

تلخی نشنیدم از لبت هیچ
یا خود می تو هنوز قند است ۴

خامان به نهان دهند پندم
با سوخته ای چه جای پند است ۵

جان در خم زلف تست بنمای
تا بنگرمش که در چه بند است ۶

تا خط تو نودمید گل را
بر سبزه هزار ریشخند است ۷

خواهم سر سرو را ببرم
کز قد تو یک سری بلند است ۸

آن روی که چشم بد ازان دور
بنمای که خسروش بسند است ۹