شماره ۲۷۰ - ای که روی تو حیات جان است

ای که روی تو حیات جان است
دیده جایت شده جای آنست ۱

ماه را از رخ چون خورشیدت
در شب چاردهم نقصانست ۲

سخن اندر لب تو دل ببرد
دل چه باشد، سخن اندر جان است ۳

بی لبت هر لب لعلی که گزم
سنگ ریزه به ته دندانست ۴

ناتوانم، که غمت با من کرد
هر چه از جور و جفا بتوانست ۵

سلک در گشت مرا ز آب دو چشم
تار هر رشته که در دندانست ۶

به گه گریه سواد چشمم
تیره، گویی که شب بارانست ۷

گفتیم غم مخور و آسان گیر
این به گفتن، صنما، آسانست ۸

دور از شعله آه خسرو!
که دلش سوخته هجرانست ۹