شماره ۲۷۱ - تیر کدامین بلاست کان به کمان تو نیست

تیر کدامین بلاست کان به کمان تو نیست
دست کدامین دل است کان به عنان تو نیست ۱

وجه همه نیکوان از دل ما راجع است
زانکه به خطهایشان هیچ نشان تو است ۲

عشقم اگر می کشد تو مکش، ای پندگو
جان من است آخر این، وای که جان تو نیست ۳

بی دلیم گفت از آن صد دلش افزون زکف
هر چه کشم سوی خویش، گوید، از آن تو نیست ۴

نام وفا برده ای، شرم نداری ز خلق
عرض متاعی مکن کان به دکان تو نیست ۵

غمزه زده استی چنانک می بکنم جان ز ذوق
توشه عشق است این، زخم سنان تو نیست ۶

باز مدار، ار کنم رخنه دل پر ز خاک
دودکش این دل است، غالیه دان تو نیست ۷

کور شد این دل، فتاد در چه تاریک غم
باد ازین کورتر، گر نگران تو نیست ۸

تیغ زن و وارهان خسرو درمانده را
سود ویست این و زان هیچ زیان تو نیست ۹