هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی، بیانگر عشق عمیق و وفاداری شاعر به معشوق (دوست) است. شاعر از پایان عمر خود در آرزوی دیدار معشوق سخن میگوید و تأکید میکند که هیچچیز نمیتواند او را از مسیر عشق دور کند. او قبلهگاه عاشقان را نه کعبه، بلکه ابروی معشوق میداند و از شوق دیدار معشوق، جانفشانی میکند. در روز قیامت نیز، میل او تنها به سوی معشوق است.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آنها ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای عرفانی مانند «خم ابروی دوست» یا «قبله عشاق» نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی دارد.
شماره ۲۷۳ - عمر به پایان رسید در هوس روی دوست
عمر به پایان رسید در هوس روی دوست
برگ صبوری کراست بی رخ نیکوی دوست ۱
گر همه عالم شوند منکر ما، گو، شوید
دور نخواهیم شد ما ز سر کوی دوست ۲
قبله اسلامیان کعبه بود در جهان
قبله عشاق نیست جز خم ابروی دوست ۳
ای نفس صبحدم، گر نهی آنجا قدم
خسته دلم را بجو در شکن موی دوست ۴
جان بفشانم ز شوق در ره باد صبا
گر برساند به ما صبحدمی بوی دوست ۵
روز قیامت که خلق روی به هر سو کنند
خسرو مسکین نکرد میل به جز سوی دوست ۶
برگ صبوری کراست بی رخ نیکوی دوست ۱
گر همه عالم شوند منکر ما، گو، شوید
دور نخواهیم شد ما ز سر کوی دوست ۲
قبله اسلامیان کعبه بود در جهان
قبله عشاق نیست جز خم ابروی دوست ۳
ای نفس صبحدم، گر نهی آنجا قدم
خسته دلم را بجو در شکن موی دوست ۴
جان بفشانم ز شوق در ره باد صبا
گر برساند به ما صبحدمی بوی دوست ۵
روز قیامت که خلق روی به هر سو کنند
خسرو مسکین نکرد میل به جز سوی دوست ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۵۴۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۷۲ - درد سر دوستان آه و فغان من است
گوهر بعدی:شماره ۲۷۴ - هر که نگه در تو کرد بیش به بستان نرفت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.