شماره ۲۷۵ - خوش بود آن بیدلی کز غم امانیش نیست

خوش بود آن بیدلی کز غم امانیش نیست
مرده بود آن دلی کاه و فغانیش نیست ۱

بهر خدا، ای جوان، تا بتوانی مدار
حرمت پیری که میل سوی جوانیش نیست ۲

کاش نبودی مرا تهمت جایی به تن
کش اگر از یار امان، از غم امانیش نیست ۳

سینه که بیدل بماند آه و فغانیش هست
دل که ز هجران بسوخت نام و نشانیش نیست ۴

بوسه به قیمت دهد، جان ببرد رایگان
قیمت بوسیش هست، منت جانیش نیست ۵

سرو قدا، رد مکن گریه زارم، ازآنک
خشک بود آن چمن کاب روانیش نیست ۶

گر دم سردی کشم، روی مگردان ز من
نیست گلی کاندرو باد خزانیش نیست ۷

پسته بسته دهن پیش دهانت گهی
لب ز سخن تر نکرد کاب دهانیش نیست ۸

قصه خسرو بخوان، چون تو درون دلی
گر ز همه کس نهانست، از تو نهانیش نیست ۹