هوش مصنوعی: این شعر با استفاده از تصاویر زیبا و استعاره‌های شاعرانه، به توصیف هلال عید، شراب، شفق و طبیعت می‌پردازد. شاعر با ترکیب عناصر طبیعت و مفاهیم عرفانی، فضایی رؤیایی و شاعرانه خلق می‌کند.
رده سنی: 16+ این شعر دارای مفاهیم عرفانی و استعاره‌های پیچیده است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر دشوار بوده و نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.

شماره ۳۴۰ - هلال عید جهان را به نور خویش آراست

هلال عید جهان را به نور خویش آراست
شراب چون شفق و جام چون هلال کجاست ۱

مگر شراب شفق خورد شب ز جام هلال
که هر گهر که در او بود جمله در صحراست ۲

نگر نثار جواهری که شب کند بر چرخ
هلال خم شد و جنبید، از آنش پشت دوتاست ۳

به نیم دایره ماند هلال در گردش
هزار نقطه ز نقش ستارگان پیداست ۴

شراب شد، به عمل آر مایه عملش
که هم مقاطعه پیکرش بخواهد سوخت ۵

کمر ببند و گره زن به جعد و روشن کن
که کوته است شب و آفتاب در جوزاست ۶

نه دایره ست ز می در میان شیشه که آن
خیال حلقه ای از گوش شاهد رعناست ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۴۵۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۳۹ - ترا به دین و دیانت درون بپاید راست
گوهر بعدی:شماره ۳۴۱ - بیا که بی تو دل خسته غرق خوناب ست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.