شماره ۳۴۴ - مرا به سوی تو پیوند دوستی خام است

مرا به سوی تو پیوند دوستی خام است
به آفتاب ز ذره چه جای پیغام است ۱

هزار جان مقدس شدند خاکستر
هنوز پختن سودات از آدمی خام است ۲

بیار ساقی دریای می که جانم سوخت
ز جاجه دل من گر چه دوزخ آشام است ۳

ازان چراغ که دلهای خلق می سوزد
چراغها به سر کوی تو به هر شام است ۴

خطاست نسبت بالای تو به سرو، که سرو
نه شوخ وشنگ خرام است و مست و خودکام است ۵

دلم که بستده ای باز ده که که لاف زنم
که این خرابه ز سلطان خویش انعام است ۶

زکوة حسن کم از یک نظاره آخر کار
گدای کوی توام، گر چه خسروم نام است ۷