شماره ۳۶۶ - ترک من دی سخن به ره می گفت

ترک من دی سخن به ره می گفت
هر که رویش بدید، مه می گفت ۱

او همی رفت وخلق در عقبش
وحده لاشریک له می گفت ۲

دل به صد حیله می گریخت ز عشق
دل سخن از درون چه می گفت ۳

غلغلی می شنیدم از دهنش
دیده از خویش صد گنه می گفت ۴

دل خطش را زوال جان می خواند
نیم شب را زوالگه می گفت ۵

گفتمش تیر می زنی بر دل
خنده می زد به ناز و نه می گفت ۶

خسرو از دور همچو مدهوشان
نظری می فگند و وه می گفت ۷