شماره ۴۰۳ - به خود مبین که چو روی من آفتابی هست

به خود مبین که چو روی من آفتابی هست
به من نگر که چو من در جهانی خرابی هست؟ ۱

ز روشنی رخ تو گر به صد نقاب رود
کسی نداند بر روی تو نقابی هست ۲

دلم ز ناوک چشمت هزار روزن شد
ز صورت تو به هر روزن آفتابی هست ۳

شب من از چه سبب تیره تر بود هر روز
چو از رخ تو به هر خانه آفتابی هست ۴

مهت به عقرب و اینک رهی به عزم سفر
ولی خوشم که دران عقرب انقلابی هست ۵

خط تو فتوی نوشت این چنین و فتوی را
جز آنکه گفتم من با تواش جوابی هست ۶

پریر بر سر بامش بدیدم و گفتم
هنوز بر سر بام من آفتابی هست ۷

لب تو در دلم آمد بپرس هم زان لب
که پر نمک تر ازان هیچ دلی کبابی هست؟ ۸

ازین هوس که نشانی بباید از دهنت
وجود را به عدم هر زمان شتابی هست ۹

بر آب دیده خسرو همه جهان بگریست
تبارک الله در دیده تو آبی هست ۱۰