این متن شعری است که به توصیف زیباییهای معشوق میپردازد. در آن، ویژگیهایی مانند موهای معشوق که به زمین میرسد، بوی گلهای لاله و یاسمن از آن استشمام میشود، دهان کوچک و زیبای او که مانند حلقهای انگشتری است، و خندهاش که مانند پروین میدرخشد، توصیف شدهاند. همچنین، اشارهای به هنر نقاشی و تخت پادشاهی شده است که نشاندهنده عظمت و زیبایی معشوق است.
این متن دارای مفاهیم عاشقانه و ادبی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای پیچیده در شعر نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد که معمولاً در سنین بالاتر وجود دارد.
شماره ۴۰۵ - دو زلف تو که سر اندر زمین رسانیده ست
به لاله بوی گل و یاسمین رسانیده ست ۱
دهان تست چنان تنگ یا کسی بر موم
نشان حلقه انگشترین رسانیده ست ۲
رواست در حق شهد او هزار نیش زند
بران مگس که لبت زانگبین رسانیده ست ۳
خوش است خنده پروین، اگر چه دندان را
ز رشک خنده پروین برین رسانیده ست ۴
هزار نقش به یک تخته ایست نوک قلم
که تخت تو بر نقاش چین رسانیده ست ۵
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
