هوش مصنوعی:
این متن شعری است که به توصیف زیباییهای معشوق میپردازد. در آن، ویژگیهایی مانند موهای معشوق که به زمین میرسد، بوی گلهای لاله و یاسمن از آن استشمام میشود، دهان کوچک و زیبای او که مانند حلقهای انگشتری است، و خندهاش که مانند پروین میدرخشد، توصیف شدهاند. همچنین، اشارهای به هنر نقاشی و تخت پادشاهی شده است که نشاندهنده عظمت و زیبایی معشوق است.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عاشقانه و ادبی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای پیچیده در شعر نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد که معمولاً در سنین بالاتر وجود دارد.
شماره ۴۰۵ - دو زلف تو که سر اندر زمین رسانیده ست
دو زلف تو که سر اندر زمین رسانیده ست
به لاله بوی گل و یاسمین رسانیده ست ۱
دهان تست چنان تنگ یا کسی بر موم
نشان حلقه انگشترین رسانیده ست ۲
رواست در حق شهد او هزار نیش زند
بران مگس که لبت زانگبین رسانیده ست ۳
خوش است خنده پروین، اگر چه دندان را
ز رشک خنده پروین برین رسانیده ست ۴
هزار نقش به یک تخته ایست نوک قلم
که تخت تو بر نقاش چین رسانیده ست ۵
به لاله بوی گل و یاسمین رسانیده ست ۱
دهان تست چنان تنگ یا کسی بر موم
نشان حلقه انگشترین رسانیده ست ۲
رواست در حق شهد او هزار نیش زند
بران مگس که لبت زانگبین رسانیده ست ۳
خوش است خنده پروین، اگر چه دندان را
ز رشک خنده پروین برین رسانیده ست ۴
هزار نقش به یک تخته ایست نوک قلم
که تخت تو بر نقاش چین رسانیده ست ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۵۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۰۴ - رخش بدیدم و گفتم که بوستان این است
گوهر بعدی:شماره ۴۰۶ - ای داشته به سر ز رعونت کلاه کج
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.