شماره ۴۰۶ - ای داشته به سر ز رعونت کلاه کج

ای داشته به سر ز رعونت کلاه کج
سر کج مکن که کج بودش جایگاه کج ۱

سیلی باد بین که چسان افگند به خاک
غنچه که می نهد دو سه روزی کلاه کج ۲

از چشم راست بین همه را، کز کژی بود
کردن به مردمان ز تکبر نگاه کج ۳

در نیک کوش کت بد و نیک ار به طینت است
کز خاک راست است بر آید گیاه کج ۴

گمراهیت به بادیه های کج افگند
تو راه راست گیر و رو، ار هست راه کج ۵

دنیا به عهد تو نشود بر مراد تو
کز زور دست تشنه نشد راه چاه کج ۶

خسرو حساب خویش ترا داد راست پند
تو خواه راست دان سخنش را و خواه کج ۷