هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از عشق و هجران معشوقش مینالد و با استفاده از تصاویر شعری مانند بوی زلف نگارین، بادهٔ نخستین و غم دل، احساسات عمیق خود را بیان میکند. او خواهان بازگشت به روزهای خوش گذشته و تسکین دردهای عاشقانهاش است.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعارههای پیچیدهی ادبی ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به می و مستی در شعر نیاز به سطحی از بلوغ فکری برای درک صحیح دارد.
شماره ۴۹۵ - بویی ز سر زلف نگارین به من آرید
بویی ز سر زلف نگارین به من آرید
یک تار ازان طره مشکین به من آرید ۱
مخمورم و جانم به سوی می نگران است
آن باده که در داد نخستین به من آرید ۲
خواهید که از خاک برآیم پس صد سال
از میکده بوی می رنگین به من آرید ۳
هر گه که غمی گشت پدید از دل، گفتم
غم را نخورد جز دل غمگین به من آرید ۴
جان می سپرد از غم هجران تو خسرو
روزی خبر عاشق مسکین به من آرید ۵
یک تار ازان طره مشکین به من آرید ۱
مخمورم و جانم به سوی می نگران است
آن باده که در داد نخستین به من آرید ۲
خواهید که از خاک برآیم پس صد سال
از میکده بوی می رنگین به من آرید ۳
هر گه که غمی گشت پدید از دل، گفتم
غم را نخورد جز دل غمگین به من آرید ۴
جان می سپرد از غم هجران تو خسرو
روزی خبر عاشق مسکین به من آرید ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۴۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۹۴ - باد آمد و بویی زنگارم نرسانید
گوهر بعدی:شماره ۴۹۶ - باد آمد و زان سرو خرامان خبر آورد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.