شماره ۵۲۸ - من سرو ندیدم که به بالای تو ماند

من سرو ندیدم که به بالای تو ماند
بالای تو سروی ست که گل می شکفاند ۱

بگذار که این عاشق دلسوخته بی تو
یک لحظه نماند که به یک جای نماند ۲

ترسم که به کام دل دشمن بنشینم
با آنکه فلک با تو به کامم بنشاند ۳

فریاد که از تشنگیم جان به لب آمد
کس نیست که آبی به لب تشنه رساند ۴

فریاد که بیداد ز حد بردی و از تو
فریادرسی نیست که دادم بستاند ۵

دیوانه در سلسله، گر بوی تو یابد
دیوانه شود، سلسله در هم گسلاند ۶

وقت است که بیدار شود دیده بختم
وز چنگ غم و درد و عذابم برهاند ۷

آسان شود این مشکل درویش تو امشب
کاحوال جهان جمله به یک حال نماند ۸

ما بنده خسرو که به سختی بنهد دل
هم عاقبتش بخت به مقصود رساند ۹