شماره ۶۲۳ - شاه سوار من نگر مست و خراب می رود

شاه سوار من نگر مست و خراب می رود
هر که رخ چو ماه او دید، ز تاب می رود ۱

کرده خراب خانه ها جان من خراب هم
خلق دوان که اینک آن خانه خراب می رود ۲

چشم رسیدنش مباد، ار چه ز بهر کشتنم
چشم بدو نمی رسد بسکه شتاب می رود ۳

او به کمین کشتنم، من به غم جوانیش
بسکه هزار خسته را چشم پر آب می رود ۴

تیر مژه که بی خطا بر دل خلق می زند
هست خطای مطلق آن، گر چه صواب می رود ۵

سیر نبینمش گهی، زانکه نخفته یک شبی
چونش بینم، از خوشی دیده به خواب می رود ۶

جان به هوس به سوی او چرخ زنان همی دود
چون مگسی که بوکنان سوی شراب می رود ۷

وه چه حیات باشد این کز غم تو بهشتیی
او ز میان شام غم شب به عذاب می رود ۸

گریه به یاد تو مرا مست خراب می کند
خون من است یارب، این یا می ناب می رود؟ ۹

دی به سؤال بوسه ای خواست مرا کشد، کنون
خسرو خون گرفته بین بهر جواب می رود ۱۰