هوش مصنوعی: این شعر از شکوفایی گل‌ها و زیبایی‌های طبیعت در بهار سخن می‌گوید و حالات عاشقانه و احساسی شاعر را در مواجهه با این زیبایی‌ها بیان می‌کند. شاعر از عشق، فراق، و تأثیر زیبایی‌های طبیعت بر روح و روان انسان می‌گوید و در نهایت به دعایی برای افزایش زیبایی معشوق و بیان حالات عاشقانه می‌پردازد.
رده سنی: 16+ این شعر دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و عاطفی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

شماره ۶۴۲ - باز گل بشکفت و گلرویان سوی بستان شدند

باز گل بشکفت و گلرویان سوی بستان شدند
مطرب و بلبل بهم در نغمه و دستان شدند ۱

میهمان دیگری بود او به باغ و من به رشک
جمله مرغان چمن از آه من بریان شدند ۲

چون گلی بینم، تو یاد آبی و جان پاره شود
این همه سرهای غنچه بهر جان پیکان شدند ۳

باغ حاجت نیست هم در کوی خود بین کاهل دل
خاک گشتند اول و آنگه گل و ریحان شدند ۴

دولت حسنت فزون بادا که نیکوتر شود
این همه دلها که از اقبال تو ویران شدند ۵

می شدند اهل وفا مهمان رویت بلکه شان
بر جگرهای کباب خویشتن مهمان شدند ۶

لاف عشق و وصل یاران، این بدان ماندبدان
حاجیان در کعبه ماندند و به ترکستان شدند ۷

خسروا، با ما بیا تا با خیالش خوش شویم
زانکه هر کس با نگار خویش در بستان شدند ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۳۸۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۶۴۱ - خوبرویان چون به سلطانی علم بالا کشند
گوهر بعدی:شماره ۶۴۳ - گر نظر بر چشم کافر کیش او خواهد فتاد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.