خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر از شکوفایی گل‌ها و زیبایی‌های طبیعت در بهار سخن می‌گوید و حالات عاشقانه و احساسی شاعر را در مواجهه با این زیبایی‌ها بیان می‌کند. شاعر از عشق، فراق، و تأثیر زیبایی‌های طبیعت بر روح و روان انسان می‌گوید و در نهایت به دعایی برای افزایش زیبایی معشوق و بیان حالات عاشقانه می‌پردازد.

این شعر دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و عاطفی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

مشاهده کامل

باز گل بشکفت و گلرویان سوی بستان شدند
مطرب و بلبل بهم در نغمه و دستان شدند

میهمان دیگری بود او به باغ و من به رشک
جمله مرغان چمن از آه من بریان شدند

چون گلی بینم، تو یاد آبی و جان پاره شود
این همه سرهای غنچه بهر جان پیکان شدند

باغ حاجت نیست هم در کوی خود بین کاهل دل
خاک گشتند اول و آنگه گل و ریحان شدند

دولت حسنت فزون بادا که نیکوتر شود
این همه دلها که از اقبال تو ویران شدند

می شدند اهل وفا مهمان رویت بلکه شان
بر جگرهای کباب خویشتن مهمان شدند

لاف عشق و وصل یاران، این بدان ماندبدان
حاجیان در کعبه ماندند و به ترکستان شدند

خسروا، با ما بیا تا با خیالش خوش شویم
زانکه هر کس با نگار خویش در بستان شدند

«امیرخسرو دهلوی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir