شماره ۶۶۶ - دل که با خوبان بدخو آشنایی می کند

دل که با خوبان بدخو آشنایی می کند
شیشه ای با خاره ای زور آزمایی می کند ۱

بنده در کویش که خون خویش می سازد روان
در حساب خویش حسنش را روایی می کند ۲

پختگان دانند کار از خامی پروانه کو؟
پیش شمع از سوزش خود روشنایی می کند ۳

من که با روی توام کاری ست، چون بینم مگو؟
سوی خورشیدی که هر سو خودنمایی می کند ۴

زاهدی کو خو به مسجد کرد و خوبان را ندید
هست نابالغ، ضرورت پارسایی می کند ۵

مست آن ذوقم که شب در کوی خویشم دید زلف
کیست این؟ گفتند درویشی گدایی می کند ۶

چون طمع دارند مشتاقان وفا از نیکوان
حسن چون با نیکوان هم بی وفایی می کند ۷

شعله مشرق که چرخ افروخت، می دانی که چیست؟
بر دل هم صحبتان داغ جدایی می کند ۸

گر نه خسرو از حیات خویشتن سیر آمده ست
از چه با خوبان بدخو آشنایی می کند؟ ۹