هوش مصنوعی: این شعر با استفاده از تصاویر طبیعت مانند ماه، گل، لاله و نرگس، احساسات عمیق عاشقانه و غمگین را بیان می‌کند. شاعر از هجران و درد دل سخن می‌گوید و از عناصر طبیعی برای توصیف حالات درونی خود استفاده می‌کند. در پایان، شعر به امید و طلب شفاعت می‌پردازد.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مضامین عاشقانه و غمگین است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده یا سنگین باشد. همچنین، درک برخی از استعاره‌ها و اشارات عرفانی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

شماره ۶۷۷ - دست ماه روزه تا در چشم عشرت خاک زد

دست ماه روزه تا در چشم عشرت خاک زد
اشک خونین ریخت جام و گل گریبان چاک زد ۱

یارب، از هجر که در پوشید نیلوفر کبود؟
لاله از درد که داغی بر دل غمناک زد؟ ۲

با همه چشمی که نرگس باز دارد در چمن
اهل بینش را نمی شاید قدم بر خاک زد ۳

تا کی از شمشاد و نسرین گویم و ریحان و گل؟
بیخ این خار از ره دل خواهم اکنون پاک زد ۴

با وجود ساقی مه روی من در باغ حسن
می توان آتش درین مشت خس و خاشاک زد ۵

ای مه نو، گر شبی طالع شوی چون عاصیان
خواهمت بهر شفاعت دست در فتراک زد ۶

مژده بر خسرو، اگر گوید شبی در گوش او
عین عید اینک علم بر گوشه افلاک زد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۴۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۶۷۶ - من نمی خواهم که چشمم غیر آن رو بنگرد
گوهر بعدی:شماره ۶۷۸ - تا سرم باشد تمنای توام در سر بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.