هوش مصنوعی: این متن یک شعر عاشقانه و توصیفی است که زیبایی‌های معشوق را با تشبیهات و استعارات مختلف مانند ماه، شب، انگبین، و گل توصیف می‌کند. شاعر از عناصر طبیعت و زیبایی‌های ظاهری برای بیان احساسات خود استفاده کرده است.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عاشقانه و تشبیهات پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از عبارات نیاز به دانش ادبی دارند که معمولاً در سنین بالاتر کسب می‌شود.

شماره ۷۰۶ - بر رخ همچو مهش طره چون شب نگرید

بر رخ همچو مهش طره چون شب نگرید
انگبین در لب شیرینش لبالب نگرید ۱

چشم بسته مگشایید مگر بر رویش
آن زمان کش مه نو در ته غبغب نگرید ۲

پیش محراب دو ابروش که طاق است به حسن
عالمی دست برآورده به یارب نگرید ۳

چون بدیدید رخش زیر زنخدان ببینید
در ته پاره مقنع چه غبغب نگرید ۴

چشمش از هر مژه ای ساخته مشکین قلمی
می دهد فتوی خون همه، مذهب نگرید ۵

زلف بر مه زده در خانه دل آمد پیش
نشد از دل، اثر ماه به عقرب نگرید ۶

گاه انگیزش اشهب ز غبار زلفش
همه آفاق پر از عنبر اشهب نگرید ۷

تا شکافی نهد از موی به پای مرکب
سر آن جعد کشان تا سم مرکب نگرید ۸

اوست نوروز من و چون فتدش جعد به پای
راست با روز برابر شدن شب نگرید ۹

در گلستان لطافت چو گل نوخیزش
تنک اندام و تنک پوش و تنک لب نگرید ۱۰

بنده خسرو را در وصف جمالش هر روز
نو به نو دفتر و دیوان مرتب نگرید ۱۱
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۱
کانال گوهرین در ایتا
۳۷۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۷۰۵ - مست من باز جدایی ز سر آغاز نهاد
گوهر بعدی:شماره ۷۰۷ - رویت از غالبه خط بر رخ گلفام کشید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.