شماره ۷۱۳ - شب ز سوزی که برین جان حزین می گذرد

شب ز سوزی که برین جان حزین می گذرد
شعله آه من از چرخ برین می گذرد ۱

منم و گریه خون هر شب و کس آگه نیست
با که گویم که مرا حال چنین می گذرد ۲

سوزم آن نیست که از تشنگیم سینه بسوخت
آنست سوزم که به دل ماء معین می گذرد ۳

زاهد، از صومعه زنهار که بیرون نروی
که ازان سوی بلای دل و دین می گذرد ۴

می گذشتی شب و از ماه برآمد فریاد
کاین چه فتنه است که بر روی زمین می گذرد ۵

باد از بوی تو مست است دلیریش نگر
که دوان پیش شه تخت نشین می گذرد ۶

قطب دنیا که فلک هر چه کند کار تمام
همه در حضرت آن رای متین می گذرد ۷

گر کنی جور وگر تیغ زنی بر خسرو
همچنان دان که همان نیز و همین می گذرد ۸