شماره ۷۱۷ - آنکه هر شب به دلم آید و جایی بکند

آنکه هر شب به دلم آید و جایی بکند
چه شود روزی، اگر یاد گدایی بکند ۱

شهر شوریده و او رو ننماید، چه نکوست؟
من ازان روز بترسم که بلایی بکند ۲

مست و شمشیر کشان بر سرم آید هر روز
یارب، اندر دلش افگن که خطایی بکند ۳

مرو، ای دوست که آهم اثری خواهد کرد
گرت اینجا نکند، آخر جایی بکند ۴

دوش نظاره کنت دید و نخفت از شادی
صبر کن تا غم هجرانش سزایی بکند ۵

بخت ما گرنه چو ما سوخته باشد آخر
کار پیچیده ما را سر و پایی بکند ۶

با چنین جور و جفایی که تو داری پس ازین
نه همانا که مرا عمر وفایی بکند ۷

پر غبار آید از کوی تو خسرو هر روز
در دود گریه و در حال صفایی بکند ۸