هوش مصنوعی:
شاعر از مخاطب میخواهد شال سبزش را بردارد و به زخم سیاه روی گونههایش اشاره میکند که احتمالاً نمادی از رنج و زمستان است. او تأکید میکند که در چشمانش همیشه زمستان حکفرماست و این زخم را به ریزش برف پیوند میزند.
رده سنی:
16+
متن حاوی مضامین غمگینانه و نمادهای پیچیدهای مانند زخم سیاه و زمستان ابدی است که درک آن نیاز به بلوغ عاطفی و تجربهٔ بیشتری دارد. همچنین، تفسیر این نمادها ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
زخم سیاه
که ایستاده به درگاه ...؟
آن شال سبز را ز ِ شانه ی خود بردار
*
بر گونه های تو آیا شیارها
زخم سیاه زمستان است ... ؟
در ریزش مداوم این برف
هرگز ندیدمت
زخم سیاه گونه ی تو
از چیست ؟
*
آن شال سبز را ز شانه ی خود بردار ،
در چشم من ،
همیشه زمستان است ...
آن شال سبز را ز ِ شانه ی خود بردار
*
بر گونه های تو آیا شیارها
زخم سیاه زمستان است ... ؟
در ریزش مداوم این برف
هرگز ندیدمت
زخم سیاه گونه ی تو
از چیست ؟
*
آن شال سبز را ز شانه ی خود بردار ،
در چشم من ،
همیشه زمستان است ...
۵۵۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:خواب یلدا ...
گوهر بعدی:ای پریشانی ...
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.