دامون ۲

۱ ۱
دشنه نشست میان کلامم ، ۲
در چشم آن کلام سبز مقدس ۳
که راهی جنگل بود ۴
و انتظار ِ پرنده ، ۵
در وعده گاه پیام پریشان شد ۶
اینک دوسوی شانهٔ من ۷
رگبار ِ بال تیر خورده ۸
بر مِه ِ جنگل ۹
رنگین کمان بلندی ست ۱۰
سرخ گونه ، سیّال در رودهای خون ۱۱
دشنه نشست میان کلامی ۱۲
تا در میان جنگل ، ۱۳
رنگین کمان سرخ برافرازد ... ۱۴
۲ ۱۵
بالام ، ۱۶
بالام پاتاوانی ، ۱۷
آنام ، ۱۸
آنام آبکِناری ۱۹
گمنام ِ خفته به جنگل ۲۰
در آن ستیز ِ سرخ "ماکلوان" بر شما چگونه گذشت ۲۱
که پوزخند ِحریفان ۲۲
نشست ۲۳
در میان ِ رود سیاه ِ اشک ! ۲۴
و دست های ویرانگر ۲۵
به جای ِ خفتن بر ماشه ۲۶
به سمتِ شما استغاثه گر آمد ۲۷
بالام ۲۸
بالام پاتاوانی ۲۹
آنام ۳۰
آنام آبکناری ۳۱
بر تپه های "گسکره" ، ۳۲
میان سنگر ها ۳۳
چه انتظار ِ دور و شیرینی احاطه کرد شما را ۳۴
که دلیر ِ بی دلبَر ۳۵
شادمانه درو کردید بی وقفه ۳۶
گرگان هرزه دَرا را ... ؟ ۳۷
درچشم هایتان ۳۸
آیا خفته بود آینه ی صبح ۳۹
که دستِ حریفان در آن ۴۰
رنگِ خویش باخت ۴۱
و انگشت ها تفنگ رها کرد ؟ ۴۲
جنگل به یاد ِ فتح شما ۴۳
همیشه سرسبز است ... ۴۴
۳ ۴۵
بالام ، ۴۶
بالام پاتاوانی ۴۷
آنام ، ۴۸
آنام آبکناری ۴۹
بی خود ، ۵۰
بی سلاح ، ۵۱
در آن ستیز ِ سرخ ماکلوان ۵۲
بر شما چگونه گذشت ...؟ ۵۳
۴ ۵۴
"گَلوندِه رود" ، ۵۵
صدای ِ گام ِ شما را ۵۶
هنوز ۵۷
در تداوم ِ جاری اش زمزمه دارد ... ۵۸