شماره ۷۵۰ - تو مپندار که دوران همه یکسان گذرد

تو مپندار که دوران همه یکسان گذرد
گاه در وصل و گهی در غم هجران گذرد ۱

از دم من چو دم صبح شود آتشبار
هر نسیمی که بر اطراف گلستان گذرد ۲

گر به گوشش برسد ناله من، نیست عجب
بار همواره بر اطراف سپاهان گذرد ۳

عالمی بهر نثارش همه جانها بر کف
آه ازان لحظه که آن سرو خرامان گذرد ۴

برسان سلسله یکبار به دستم، تا چند
در خم زلف توام عمر پریشان گذرد ۵

گرنه از صبر هزاران سخن آرم در پیش
ناوک غمزه او آید و از جان گذرد ۶