شماره ۷۶۲ - شب مرا در جگر سوخته مهمانی بود

شب مرا در جگر سوخته مهمانی بود
یوسف مصر درین زاویه زندانی بود ۱

گوشه ای بود و غمش آمد و تشویشم آمد
شد پریشان دلم و جای پریشانی برد ۲

پاسبان مست و ملک بیخرد و سگ در خواب
همه شب تا سحر این دولتم ارزانی بود ۳

مقری صبح شعب می زد و من می کردم
سجده بت را که نه هنگام مسلمانی بود ۴

عشق می خواند ز خطش صفت صنع خدای
عقل گم گشت که در غایت نادانی بود ۵

شاد گشتم، ولی افسوس غمش خوردم، از آنک
شادیم عاریتی و غم من جانی بود ۶

ز آه عشق است بسی داغ به پیشانی من
چه کنم؟ کز ازل این نقش به پیشانی بود ۷

جان بهای نظری، چشم توام فرمان داد
عذر بپذیر که این قیمت فرمانی بود ۸

تشنه بر چشمه گذر کرد و نشد لب تر، زانک
بخت خسرو که ازین کرده پشیمانی بود ۹