هوش مصنوعی:
این متن شعری است که به توصیف طلوع خورشید و پایان شب میپردازد. با استفاده از تصاویر شاعرانه مانند سفید شدن گیسوی شب، مرگ هندوی شب و ظهور خورشید، فضایی زیبا و نمادین خلق شده است. همچنین، اشارههایی به عشق و درد دل نیز در آن دیده میشود.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم نمادین و شاعرانه است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات عرفانی و احساسی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۷۷۹ - صبح چون از روی مشرق رو نمود
صبح چون از روی مشرق رو نمود
صحن مینا روضه مینو نمود ۱
گیسوی شب شد سفید و آفتاب
نور شیبش از ته گیسو نمود ۲
هندوی شب مرد و خورشید آتشی
از برای سوز آن هندو نمود ۳
سوی ساقی مدت تاریک هجر
بس اشارت کز خم ابرو نمود ۴
چشمه خورشید را در ته نشاند
عکس ساقی کز رخ ماهو نمود ۵
ماه شبرو را چو گردون سلخ کرد
استخوانش در ته پهلو نمود ۶
بنده خسرو دل به ساقی عرضه کرد
درد دل را پیش جان دارو نمود ۷
صحن مینا روضه مینو نمود ۱
گیسوی شب شد سفید و آفتاب
نور شیبش از ته گیسو نمود ۲
هندوی شب مرد و خورشید آتشی
از برای سوز آن هندو نمود ۳
سوی ساقی مدت تاریک هجر
بس اشارت کز خم ابرو نمود ۴
چشمه خورشید را در ته نشاند
عکس ساقی کز رخ ماهو نمود ۵
ماه شبرو را چو گردون سلخ کرد
استخوانش در ته پهلو نمود ۶
بنده خسرو دل به ساقی عرضه کرد
درد دل را پیش جان دارو نمود ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۵۵۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۷۸ - روی خوبت آفت جانی نمود
گوهر بعدی:شماره ۷۸۰ - ابروی مانند ماهش بنگرید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.