خلاصه و ردهبندی سنی
15+
این متن شعری است که به توصیف طلوع خورشید و پایان شب میپردازد. با استفاده از تصاویر شاعرانه مانند سفید شدن گیسوی شب، مرگ هندوی شب و ظهور خورشید، فضایی زیبا و نمادین خلق شده است. همچنین، اشارههایی به عشق و درد دل نیز در آن دیده میشود.
متن دارای مفاهیم نمادین و شاعرانه است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات عرفانی و احساسی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۷۷۹ - صبح چون از روی مشرق رو نمود
صبح چون از روی مشرق رو نمود
صحن مینا روضه مینو نمود ۱
گیسوی شب شد سفید و آفتاب
نور شیبش از ته گیسو نمود ۲
هندوی شب مرد و خورشید آتشی
از برای سوز آن هندو نمود ۳
سوی ساقی مدت تاریک هجر
بس اشارت کز خم ابرو نمود ۴
چشمه خورشید را در ته نشاند
عکس ساقی کز رخ ماهو نمود ۵
ماه شبرو را چو گردون سلخ کرد
استخوانش در ته پهلو نمود ۶
بنده خسرو دل به ساقی عرضه کرد
درد دل را پیش جان دارو نمود ۷
صحن مینا روضه مینو نمود ۱
گیسوی شب شد سفید و آفتاب
نور شیبش از ته گیسو نمود ۲
هندوی شب مرد و خورشید آتشی
از برای سوز آن هندو نمود ۳
سوی ساقی مدت تاریک هجر
بس اشارت کز خم ابرو نمود ۴
چشمه خورشید را در ته نشاند
عکس ساقی کز رخ ماهو نمود ۵
ماه شبرو را چو گردون سلخ کرد
استخوانش در ته پهلو نمود ۶
بنده خسرو دل به ساقی عرضه کرد
درد دل را پیش جان دارو نمود ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۷۸ - روی خوبت آفت جانی نمود
گوهر بعدی:شماره ۷۸۰ - ابروی مانند ماهش بنگرید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.