خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر از حافظ، به توصیف حالتی از مستی و خوابآلودگی میپردازد که با تصاویر شاعرانهای مانند شراب، سایه، گل، و آب همراه شده است. شاعر از حالات عاشقانه و روحانی سخن میگوید و با استفاده از استعارههای زیبا، احساسات عمیق خود را بیان میکند.
این شعر حاوی مفاهیم عرفانی و استعارههای پیچیدهای است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به شراب و مستی نیاز به درک ادبی و فرهنگی دارد که معمولاً در سنین بالاتر حاصل میشود.
شماره ۷۸۳ - بزم ما را یک دو خواب آلوده اند
بزم ما را یک دو خواب آلوده اند
مست و خوش، گویی شراب آلوده اند ۱
سایه پروردند وز خط سیاه
سایه را بر آفتاب آلوده اند ۲
جامه بر اندام شان گویی ز لطف
برگ گل را از گلاب آلوده اند ۳
می میان شیشه صافی نگر
آتشی گویی به آب آلوده اند ۴
می نبیند سوی ما ساقی، ازانک
چشمهایش مست و خواب آلوده اند ۵
آب شو، ای چشمه خون، کز شراب
دست آن مست خراب آلوده اند ۶
یارب آن سرخی لبش را از می است
یا خودش از خون ناب آلوده اند ۷
بس به اشک آلوده شخصم، گوئیا
سیخی از آب کباب آلوده اند ۸
هست خسرو را سؤالی زان دهن
کز پیش راه جواب آلوده اند ۹
مست و خوش، گویی شراب آلوده اند ۱
سایه پروردند وز خط سیاه
سایه را بر آفتاب آلوده اند ۲
جامه بر اندام شان گویی ز لطف
برگ گل را از گلاب آلوده اند ۳
می میان شیشه صافی نگر
آتشی گویی به آب آلوده اند ۴
می نبیند سوی ما ساقی، ازانک
چشمهایش مست و خواب آلوده اند ۵
آب شو، ای چشمه خون، کز شراب
دست آن مست خراب آلوده اند ۶
یارب آن سرخی لبش را از می است
یا خودش از خون ناب آلوده اند ۷
بس به اشک آلوده شخصم، گوئیا
سیخی از آب کباب آلوده اند ۸
هست خسرو را سؤالی زان دهن
کز پیش راه جواب آلوده اند ۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۸۲ - عافیت را بر زمین گردی نماند
گوهر بعدی:شماره ۷۸۴ - هر که را یاری چو تو سرکش بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
