هوش مصنوعی:
این شعر از حافظ، به توصیف حالتی از مستی و خوابآلودگی میپردازد که با تصاویر شاعرانهای مانند شراب، سایه، گل، و آب همراه شده است. شاعر از حالات عاشقانه و روحانی سخن میگوید و با استفاده از استعارههای زیبا، احساسات عمیق خود را بیان میکند.
رده سنی:
16+
این شعر حاوی مفاهیم عرفانی و استعارههای پیچیدهای است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به شراب و مستی نیاز به درک ادبی و فرهنگی دارد که معمولاً در سنین بالاتر حاصل میشود.
شماره ۷۸۳ - بزم ما را یک دو خواب آلوده اند
بزم ما را یک دو خواب آلوده اند
مست و خوش، گویی شراب آلوده اند ۱
سایه پروردند وز خط سیاه
سایه را بر آفتاب آلوده اند ۲
جامه بر اندام شان گویی ز لطف
برگ گل را از گلاب آلوده اند ۳
می میان شیشه صافی نگر
آتشی گویی به آب آلوده اند ۴
می نبیند سوی ما ساقی، ازانک
چشمهایش مست و خواب آلوده اند ۵
آب شو، ای چشمه خون، کز شراب
دست آن مست خراب آلوده اند ۶
یارب آن سرخی لبش را از می است
یا خودش از خون ناب آلوده اند ۷
بس به اشک آلوده شخصم، گوئیا
سیخی از آب کباب آلوده اند ۸
هست خسرو را سؤالی زان دهن
کز پیش راه جواب آلوده اند ۹
مست و خوش، گویی شراب آلوده اند ۱
سایه پروردند وز خط سیاه
سایه را بر آفتاب آلوده اند ۲
جامه بر اندام شان گویی ز لطف
برگ گل را از گلاب آلوده اند ۳
می میان شیشه صافی نگر
آتشی گویی به آب آلوده اند ۴
می نبیند سوی ما ساقی، ازانک
چشمهایش مست و خواب آلوده اند ۵
آب شو، ای چشمه خون، کز شراب
دست آن مست خراب آلوده اند ۶
یارب آن سرخی لبش را از می است
یا خودش از خون ناب آلوده اند ۷
بس به اشک آلوده شخصم، گوئیا
سیخی از آب کباب آلوده اند ۸
هست خسرو را سؤالی زان دهن
کز پیش راه جواب آلوده اند ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
۶۶۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۸۲ - عافیت را بر زمین گردی نماند
گوهر بعدی:شماره ۷۸۴ - هر که را یاری چو تو سرکش بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.