شماره ۷۸۴ - هر که را یاری چو تو سرکش بود

هر که را یاری چو تو سرکش بود
کی ز بیم تیغ سر در کش بود ۱

مجلسی کانجا بود شمعی چو تو
مرغ جان پروانه آتش بود ۲

چند گه بگذار تا می بینمت
تا که جانم وام تو، مهوش، بود ۳

روز و شب می میرم اندر یاد تو
مرگ هم بر یاد رویت خوش بود ۴

گر به یک بوسه لبت بتوان گزید
آن یکی بوسه به جای شش بود ۵

تا سزا بیند دل بی عافیت
خوبرو آن به که گردنکش بود ۶

خسروا، گر عاشقی از غم منال
عشقبازان را دل غمکش بود ۷