هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی از رسیدن معشوق و تأثیر عمیق آن بر شاعر سخن میگوید. ابیات به زیبایی توصیفکنندهٔ احساسات شاعر در مواجهه با معشوق هستند و از تشبیهات و استعارات زیبا برای بیان این احساسات استفاده شده است.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عرفانی و عاشقانه پیچیده است که درک آنها ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارات و تشبیهات عمیق نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۸۱۰ - دلبر من دوش که مهمان رسید
دلبر من دوش که مهمان رسید
در شب هجرم مه تابان رسید ۱
ذره نم از چشمه خورشید یافت
مورچه را ملک سلیمان رسید ۲
سایه صفت پست شدم زیر پاش
چون به من آن سرو خرامان رسید ۳
زیستنم باد مبارک که باز
در تن مرده قدم جان رسید ۴
آتش دل کشته شد و من شدم
زنده چو آن چشمه حیوان رسید ۵
جلوه طاووس چرا ناورد
پر مگس کان شکرستان رسید؟ ۶
گریه خسرو چو نگه کرد، گفت
خانه روم باز که باران رسید ۷
در شب هجرم مه تابان رسید ۱
ذره نم از چشمه خورشید یافت
مورچه را ملک سلیمان رسید ۲
سایه صفت پست شدم زیر پاش
چون به من آن سرو خرامان رسید ۳
زیستنم باد مبارک که باز
در تن مرده قدم جان رسید ۴
آتش دل کشته شد و من شدم
زنده چو آن چشمه حیوان رسید ۵
جلوه طاووس چرا ناورد
پر مگس کان شکرستان رسید؟ ۶
گریه خسرو چو نگه کرد، گفت
خانه روم باز که باران رسید ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۵۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸۰۹ - روی نکو بی وجود ناز نباشد
گوهر بعدی:شماره ۸۱۱ - هر که به دنباله کامی بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
