هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عارفانه از عشق و دلدادگی سخن میگوید، با تصاویری از بندگی، سوختن در عشق، و ناامیدی. شاعر از رنجهای عشق و بیوفایی معشوق مینالد و در عین حال، از عشق به عنوان تجربهای پاک و والا یاد میکند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از تصاویر شعری مانند 'خون دلم خوردی' و 'سوخته' ممکن است برای کودکان مناسب نباشد.
شماره ۸۱۱ - هر که به دنباله کامی بود
هر که به دنباله کامی بود
پیش تو چون بنده غلامی بود ۱
شاخ جوانیم ز سر بشکند
گر ز توام باز سلامی بود ۲
ماه که در نیم بماند تمام
پیش رخت نیم تمامی بود ۳
خون دلم خوردی و بگذاشتی
جرعه باقی که به جامی بود ۴
نیز خوشم کز لب چون آتشت
هر که نشد سوخته خامی بود ۵
جانش به صیاد نباید سپرد
هر که چو من بسته دامی بود ۶
دوش به خسرو شکری داده ای
زان لب جان بخش که دامی بود ۷
پیش تو چون بنده غلامی بود ۱
شاخ جوانیم ز سر بشکند
گر ز توام باز سلامی بود ۲
ماه که در نیم بماند تمام
پیش رخت نیم تمامی بود ۳
خون دلم خوردی و بگذاشتی
جرعه باقی که به جامی بود ۴
نیز خوشم کز لب چون آتشت
هر که نشد سوخته خامی بود ۵
جانش به صیاد نباید سپرد
هر که چو من بسته دامی بود ۶
دوش به خسرو شکری داده ای
زان لب جان بخش که دامی بود ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۷۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸۱۰ - دلبر من دوش که مهمان رسید
گوهر بعدی:شماره ۸۱۲ - گل به تماشای چمن می رود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.