شماره ۹۰۴ - مهی بر آمد و از ماه من خبر نرسید

مهی بر آمد و از ماه من خبر نرسید
نسیمی از سر آن زلف تازه تر نرسید ۱

کدام دیده خونبار شد عنانگیرش؟
که دور مانده من هیچ از آن سفر نرسید ۲

زبان ز پرسش آیندگانم آبله شد
کز آن مسافر ره دور من خبر نرسید ۳

بسوختم به شب هجر و کنج تنهایی
که کس ز حال من مستمند بر نرسید ۴

کجا به صحبت یاری به عیش بنشستم؟
که هجر تیغ کشیده دو اسپه در نرسید ۵

ز خون دیده نوشتم هزار نامه درد
هنوز قصه اندوه من، به سر نرسید ۶

گذشت بر دلم اندوه صد هزار قیاس
هنوز این شب هجر مرا سحر نرسید ۷

به صد دعا نظری خواست در رخش، خسرو
در انتظار بمرد و بدان نظر نرسید ۸