شماره ۹۲۶ - غمم بکشت به کار جهان که پردازد

غمم بکشت به کار جهان که پردازد
دلم اسیر شد و نیز جان که پردازد ۱

من و زیادت حاجات و کنج ویرانه
درین بلا به غم خان و مان که پردازد ۲

هزار شمع جمال آیدم به پیش نظر
دلم به سوختن خود بدان که پردازد ۳

بدین صفت که تو مشغول حسن خویشتنی
به چاره دل بیچارگان که پردازد ۴

بر آستان تو میرم که زیر دیوارت
چو جان دهم به من ناتوان که پردازد ۵

به همرهی تو رفتن به باغ بیهوده ست
که پیش تو به گل و ارغوان که پردازد ۶

روا مدار به دوری هلاک خسرو، از آنک
به جز وصال تو با عاشقان که پردازد ۷