شماره ۹۳۹ - نه بخت آنکه به موی تو راه خواهم کرد

نه بخت آنکه به موی تو راه خواهم کرد
ز خواب یا به خیالت نگاه خواهم کرد ۱

چنین که جان به لب آمد مرا ز درد فراق
شکیب سهل بود، چندگاه خواهم کرد ۲

چو هیچ قصه شبهای مات باور نیست
کنون ستاره و مه را گواه خواهم کرد ۳

نمی رود ز من آن آفت نظر ترسم
که عمر در سر این یک نگاه خواهم کرد ۴

بپوش چشم من و آب دیدگان امروز
که من نظاره آن کج کلاه خواهم کرد ۵

گذر چه می کنی آخر به سویم، ای ساقی
مکن که توبه عمرم تباه خواهم کرد ۶

ز بهر آنکه نبینم برابرت سایه
ز دود سینه جهانی سیاه خواهم کرد ۷

چرا مقابل روی تو می شود آخر؟
مبین در آینه، جانا، که آه خواهم کرد ۸

جفا که می رود امشب ز هجر بر خسرو
حکایت ار بزنم، صبحگاه خواهم کرد ۹