شماره ۹۶۶ - دل که نز عشق پاره پاره بود

دل که نز عشق پاره پاره بود
دل نگویم که سنگ خاره بود ۱

پیرمردی که از جفای جوان
خون نخورده ست شیرخواره بود ۲

ای که مه با کمال خوبی خویش
پیش روی تو پیشکاره بود ۳

هر که یکبار دید روی ترا
تا زند در غم دوباره بود ۴

گر ز کافر بود هزار سوار
چشم تو میر آن هزاره بود ۵

چون لبت را به گاز پاره کنم
لب نباشد نبات پاره بود ۶

نیست یک چاره وصل را، وانگاه
می زیم من هزار چاره بود ۷

خاک پای تو می کشم در چشم
مگر این اشک را کناره بود ۸

هر شبی خسرو است و بیداری
مونسش گر بود، ستاره بود ۹