شماره ۹۸۰ - شب که بادم ز سوی یار آمد

شب که بادم ز سوی یار آمد
مست گشتم که بوی یار آمد ۱

بو که بر جان زنده ره از بادم
بو که باد روی یار آمد ۲

آب چشمم دوید از سر جان
پای کوبان به سوی یار آمد ۳

گریه خویش، گریه دگر است
کاب رفته به جوی یار آمد ۴

می کنم یاد و می خورم حسرت
هر چه خوردم ز جوی یار آمد ۵

نیک نبود که بد کنم دل، اگر
بد ز روی نکوی یار آمد؟ ۶

خویش را نیز کرد گم خسرو
جستن دل که سوی یار آمد ۷