شماره ۹۷۹ - مدتی شد که یار می ناید

مدتی شد که یار می ناید
وان بت گلعذار می ناید ۱

جان خود را شکار او کردم
رغبتش بر شکار می ناید ۲

می شمارند بس که یارانش
بنده خود در شمار می ناید ۳

تا برآورد گرد از دلها
زو دلی بی غبار می ناید ۴

روزگاری که پیشم آمد ازو
پیش او روزگار می ناید ۵

آرزویم کنار او چه شود؟
کارزو در کنار می ناید ۶

دل من کز قرار خویش برفت
دیر شب برقرار می ناید ۷

مکن، ای دوست، ذکر صبر به عشق
که مرا استوار می ناید ۸

خسروا، گرد عشق می گردی
مگرت جان به کار می ناید ۹