شماره ۱۰۶۰ - ز دوری تو چو خونابه من افزون شد

ز دوری تو چو خونابه من افزون شد
مرنج ز اشک من ار آستانت گلگون شد ۱

به گرد کوی تو مردم، نگفتیم که سگی
فتاده بود درین کوی، حال او چون شد ۲

بکش به ناز جهانی که شکل و شوخی تو
نه کم ز فتنه دهر و بلای گردون شد ۳

کرشمه چند کنی، یک نظر به گوشه چشم
بدین طرف که جگرهای بیدلان خون شد ۴

به خون دیده نوشتم چو قصه دل خویش
درست نسخه ای از داستان مجنون شد ۵

تو پای پیش نهادی به ره که بخرامی
به پای پس زدن خسته صبر بیرون شد ۶

خیال خنده تست این نه گریه خسرو
که چشمهاش چنین پر ز در مکنون شد ۷