شماره ۱۰۶۱ - شبی گر آن پسر نازنین به ما برسد

شبی گر آن پسر نازنین به ما برسد
بود امید که بر درد ما دوا برسد ۱

چه گویمش که بلایی ست او به نیکویی
چنان بلای دل، ای کاشکی به ما برسد ۲

رود کرشمه کنان در ره و هزار چو من
بمرده باشد هر سو، به خانه تا برسد ۳

عمامه کج نهد و بس که پیچ پیچ کند
به هر دل از خم او پیچشی جدا برسد ۴

ز بهر خوبان گویند «جان خود بفروش »
هزار بار فروشم، اگر بها برسد ۵

بیار زلف دلاویز تا به سینه نهم
دل ز جای برفته مگر به جا برسد ۶

جفای برشکنی های تو مرا بشکست
رو مدار که بر خسرو آن جفا برسد ۷