شماره ۱۰۷۱ - نگارا، چشم رحمت سوی من دار

نگارا، چشم رحمت سوی من دار
عنایت بر تن چون موی من دار ۱

مده، ای پارسا، بیهوده بندم
دلی، گر می توانی،سوی من دار ۲

دو تا شد بازویم زیر سر، آخر
دمی سر در خم بازوی من دار ۳

جفا کم کن، ولی گر خواهدت دل
نمی گویم که شرم از روی من دار ۴

هنوزم چند خواهی سوخت، ای چرخ؟
بکش یا دوست را پهلوی من دار ۵

دلم کز دست هجران خود شد، ای اشک
ببر در پیش آن بدخوی من دار ۶

مکن بیچاره خسرو را فراموش
زبان گه گه به گفت و گوی من دار ۷