شماره ۱۱۰۶ - هر شب منم ز هجر پریشان و دیده تر

هر شب منم ز هجر پریشان و دیده تر
دل از برم رمیده و من زو رمیده تر ۱

افغان ز تو که هست به گوشت فغان من
هر چند بیش می شنوی ناشنیده تر ۲

شیرین غمی ست عشق، ولیکن زمان کجاست؟
ای دل، بگویمت که بخور، لیک دیده تر ۳

خلقی به راه منتظرت جان سپرده اند
ای ترک مست، دار عنان را کشیده تر ۴

تو فتنه زمان شدی، ورنه روزگار
بوده ست پیش ازین قدری آرمیده تر ۵

ای دوست، پرده پوشی مجنون ز عقل نیست
کور است دامنی ز گریبان دریده تر ۶

خسرو، زمان رفتن و بر دوش بار عشق
راه دراز می روی، آخر جریده تر! ۷