شماره ۱۱۱۰ - منم به خانه، تن اینجا و جان به جای دگر

منم به خانه، تن اینجا و جان به جای دگر
به دل تویی وسخن بر زبان به جای دگر ۱

به بوستان روم از غم، ولی چه سود که هست
دلم به جای دگر، بوستان به جای دگر ۲

کجا به کوی تو ماند نسیم باغ بهشت
زمینست جای دگر، آسمان به جای دگر ۳

چو جان دهم نرود دل به کویت، ار چه برند
سگان کوی تو هر استخوان به جای دگر ۴

نشان ز کوی تو پرسند و من ز بس غیرت
تو جای دیگر و گویم نشان به جای دگر ۵

مگو که یار دگر کن، اگر بینم
نظافتی که تو داری همان به جای دگر ۶

بگو، چگونه توان گفت زنده خسرو را
که او به جای دگر ماند و جان به جای دگر ۷