شماره ۱۱۰۹ - قمر برید ز من مهر و من خراب قمر

قمر برید ز من مهر و من خراب قمر
شبم دراز چو گیسوی نیمتاب قمر ۱

خرابه ها همه چون از قمر شود روشن
چراست تیره دل من، چو شد خراب قمر ۲

تمام شب قمر آسمان نمی خسپد
که چشم این قمر ما ببست خواب قمر ۳

کجا رسد مه گردون بدین قمر، باری
که نیست چشمه خورشیسدتر به آب قمر ۴

ز نور باشد هر قطره چشمه خورشید
چو خون چکد ز رخ همچو آفتاب قمر ۵

کنون دمیدن صبح از رخ قمر باشد
چو آفتاب نهان شد ز ماهتاب قمر ۶

گر آید و برود زودتر نه جای گله است
از آنکه نیست نهان، خسروا، شتاب قمر ۷