شماره ۱۲۱۵ - رسید دوش ندایی ازین بلند رواق

رسید دوش ندایی ازین بلند رواق
که، ای مقیم زوایای شهربند فراق ۱

درین حضیض چرا گشته ای چنین محبوس؟
گذر چو طایر قدسی از اوج این نه طاق ۲

مناققند و ریای جمیع اهل بشر
بیا به صحبت یاران بی ریا و نفاق ۳

ترا به روز ازل با حبیب عهدی بود
چه آمدت که فراموش کرده ای میثاق؟ ۴

مرو به قول مخالف به هرزه راه حجاز
وگرنه راه نیابی به پرده عشاق ۵

کسی که مسکن اصلیش عالم علویست
چه می کند به خراسان، چه می رود به عراق؟ ۶

ز خویش بگذر و باز آی سوی ما، خسرو
که نیست خوش تر از این جای در همه آفاق ۷