هوش مصنوعی: این متن شعری است که به توصیف زیبایی‌های طبیعت در فصل بهار می‌پردازد. در آن، عناصری مانند گل‌ها، بلبل، لاله، غنچه، بید، خار، ابر و طوطی به تصویر کشیده شده‌اند و هر کدام با ویژگی‌های منحصر به فرد خود، صحنه‌ای زنده و پویا از باغ را خلق می‌کنند.
رده سنی: 8+ این متن با زبانی ساده و تصاویر زیبا از طبیعت، برای کودکان و نوجوانان جذاب و قابل درک است. همچنین، استفاده از عناصر طبیعی و توصیفات شاعرانه می‌تواند به تقویت تخیل و شناخت آن‌ها از محیط زیست کمک کند.

شماره ۱۲۱۸ - بوستان جلوه در گرفت اینک

بوستان جلوه در گرفت اینک
گل ز رخ پرده برگرفت اینک ۱

آتش لاله برفروخت ز باد
دامن کوه در گرفت اینک ۲

بلبل آمد، نشست بر سر گل
بینوا بود، زر گرفت اینک ۳

غنچه در پیش فاخته ز اصول
سبقی تازه بر گرفت اینک ۴

ورق غنچه را که نم زده بود
ورقش یکدگر گرفت اینک ۵

آب را گر چه چشم ها پاک است
بوستان را ببر گرفت اینک ۶

بید در لرزه گشت و تیغ کشید
آب را رهگذر گرفت اینک ۷

خار چون تیز کرد پیکان را
گل به برگش سپر گرفت اینک ۸

شاخ گلگون که بارگیر گل است
ناگه از باد برگرفت اینک ۹

مرغ می گفت، گل نخواهد رفت
لاله گوی کمر گرفت اینک ۱۰

ابر در گریه شد ز ناله خویش
پرده ای تنگ در گرفت اینک ۱۱

کرد بر وی سحاب ریختنی
باغ را در و زر گرفت اینک ۱۲

طوطی آغاز شعر خسرو کرد
روی گل در شکر گرفت اینک ۱۳
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۳
کانال گوهرین در ایتا
۳۵۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۲۱۷ - ای باد، لطفی کن برو در کوی جانان ساکنک
گوهر بعدی:شماره ۱۲۱۹ - ترک سفید روی و سیه چشم و لاله رنگ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.