شماره ۱۲۴۶ - خراش سینه خود با یکی خونخوار می گویم

خراش سینه خود با یکی خونخوار می گویم
حساب عمر می دانم که غم با یار می گویم ۱

فراهم کی شود ریش دلم زینسان که من هر دم؟
حدیث آن نمک پیش دل افگار می گویم ۲

به جانان گفته ام ناگه نخواهد رفت جان، یارب
نمی دانم چه نام است این که من هر بار می گویم ۳

درون خویش خالی می کنم زان زنده می مانم
که ذکرت شب و روز پیش در و دیوار می گویم ۴

چو مجنون در بیابان غمم دور از رخ لیلی
که درد خویشتن با پشته های خار می گویم ۵

زبانم تیشه فرهاد شد بهر دل سنگین
ز بس کافسانه شیرین خود بسیار می گویم ۶

من از سر زنده گردم گر تو با من یک سخن گویی
تو می دانی نگویی، لیک من گفتار می گویم ۷

اگر با من ز بد گفتن خوشی، ای من فدای تو
تو بد می کن که من بهر تو استغفار می گویم ۸

رقیبا، بر حقی، گر باورت ناید غم خسرو
که من تیمار بلبل پیش بوتیمار می گویم ۹