شماره ۱۲۶۹ - صافی مده، ای دوست که ما درد کشانیم

صافی مده، ای دوست که ما درد کشانیم
نی رند تمامیم کزین رند و شانیم ۱

این کاسه سر بهر چه داریم به عزت؟
گر در صف مستانش سبویی نکشانیم ۲

هر چند که در کیسه نداریم پشیزی
در همت ما بین تو که جمشید و شانیم ۳

کو ساقی نوخیز که بالای دو دیده
چندان که دو ابرو بنشاند بنشانیم ۴

پیش آر می، ای ساقی خونریز که پیشت
از لب بخوریم و زمژه باز فشانیم ۵

گر زنده نداریم شبی پیش تو، گر زانک
خود را به سر کوی تو یک شب بکشانیم ۶

خون خوردنم، ای مست جوانی، چو ندانی
دانی چو ترا شربت خسرو بچشانیم ۷