شماره ۱۳۴۴ - باز وقت آمد که من سر در پریشانی نهم

باز وقت آمد که من سر در پریشانی نهم
روی زیبا بینم و بر خاک پیشانی نهم ۱

سوده گشت از سجده راه بتان پیشانیم
چند بر دل تهمت دین مسلمانی نهم ۲

تو بجنب، ای بخت و دشواری شبهایم مپرس
من گرفتارم، کجا پهلو به آسانی نهم! ۳

دل به زلف یار و از من صد پیام غم برو
چند داغ غم بر این مسکین زندانی نهم ۴

او نهد تیر بلا را در کمان ناز و من
جان نهم در پیش و بر دل منت جانی نهم ۵

ای صبا، گردی ز لعل مرکبش بر من رسان
تا دوایی بر جراحتهای پنهانی نهم ۶

دیدگان بر تو نهم، ای سرو آزادت غلام
اینست کوته بینی، ار بر سرو بستانی نهم ۷

بر من افشان جرعه ای زان جام خود تا از نشاط
رخت هستی را به بازار پریشانی نهم ۸

چون پریشان گشت کار خسرو از عشقت، چه سود؟
گر کنون صد پی به سر دست پشیمانی نهم ۹