هوش مصنوعی: این شعر از حافظ بیانگر نقد ریا و تزویر در عبادت و تاکید بر صداقت و عشق حقیقی است. شاعر ترجیح می‌دهد به جای نمایش عبادت ظاهری، به خرابات (محل عشق و مستی) روی آورد و با عشق حقیقی زندگی کند. او همچنین به ناپایداری دنیا و فریبندگی نفس اشاره می‌کند.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و انتقادی موجود در شعر نیاز به درک و بلوغ فکری دارد که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد قابل درک است. همچنین اشاره به مفاهیمی مانند مستی و خرابات ممکن است برای مخاطبان کم‌سن مناسب نباشد.

شماره ۱۳۴۹ - وقت آنست که ما رو به خرابان نهیم

وقت آنست که ما رو به خرابان نهیم
چند بر زرق و ریا نام مناجات نهیم ۱

گر فروشیم مصلا ز پی می، به ازآنک
رخت تزویر به بازار مکافات نهیم ۲

مست گر، پای بلغزد، چو در آن ثابت است
دیده بر پاش به صد عذر و مراعات نهیم ۳

دیده داریم و دل و جان و تن از عشق خراب
بر خرابی دو سه در وجه خرابات نهیم ۴

عاشق صورت خوبیم که خلقی همه سر
بر در کعبه و ما بر قدم لات نهیم ۵

شاه جان گشت چو بازیچه نفس کج باز
بینم اندر محل شه رخ و سر مات نهیم ۶

دل خسرو که همه شیشه می می سنجد
سنگ قلب است که در پله طاعات نهیم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۴۲۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۳۴۸ - نفسی برون ندادم که حدیث دل نگفتم
گوهر بعدی:شماره ۱۳۵۰ - عهدها را گه آن شد که ز سر تازه کنیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.