هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از زیباییهای طبیعت و مستی ناشی از آن سخن میگوید. او به همراه دوستان مست خود در صحرا حضور دارد و از باران و موسیقی لذت میبرد. شاعر به دنبال معشوقهای زیبا میگردد و از صبا میخواهد که او را به سوی معشوقه هدایت کند. او از عشق و زیبایی معشوقه سخن میگوید و تأثیر آن را بر خود توصیف میکند.
رده سنی:
16+
این متن دارای مضامین عاشقانه و استفاده از استعارههای پیچیده است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مستی و افیون ممکن است برای گروه سنی پایین مناسب نباشد.
شماره ۱۳۷۲ - سبزه ها نو می دمد بیرون رویم
سبزه ها نو می دمد بیرون رویم
مست در صحرای میناگون رویم ۱
دوستان مستند و باران می چکد
همچنان خیزان فرا بیرون رویم ۲
مطرب و می گر چه موجود است، لیکن
خوبرویی نیست، آخر چون رویم ۳
ای صبا، آن سرو بالا را بخوان
تا برون با آن رخ گلگون رویم ۴
چند یاد سرو، باری چندگاه
همره آن قامت موزون رویم ۵
روی خوبان داروی بیهوشی است
چون زییم، ار با چنین افیون رویم ۶
جعد او گیریم و بر خسرو بریم
سلسله در دست بر مجنون رویم ۷
مست در صحرای میناگون رویم ۱
دوستان مستند و باران می چکد
همچنان خیزان فرا بیرون رویم ۲
مطرب و می گر چه موجود است، لیکن
خوبرویی نیست، آخر چون رویم ۳
ای صبا، آن سرو بالا را بخوان
تا برون با آن رخ گلگون رویم ۴
چند یاد سرو، باری چندگاه
همره آن قامت موزون رویم ۵
روی خوبان داروی بیهوشی است
چون زییم، ار با چنین افیون رویم ۶
جعد او گیریم و بر خسرو بریم
سلسله در دست بر مجنون رویم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۷۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۷۱ - دل صد پاره که صد جا گرهش بر بستم
گوهر بعدی:شماره ۱۳۷۳ - ای به چشم تو خمار و خواب هم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
