هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عارفانه، بیانگر درد و رنج شاعر از عشق و فراق است. او از سوز دل، اشک‌های دروغین و آرزوی دیدار معشوق می‌گوید و از غم‌هایش سخن می‌گوید. شاعر با استفاده از تصاویر زیبا مانند سیم تن، گل و سمن، و خسرو، احساسات خود را به تصویر می‌کشد.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عاشقانه و عارفانه در این شعر ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات به سطحی از بلوغ فکری نیاز دارند تا به درستی درک شوند.

شماره ۱۴۵۴ - رخی که بر کف پای تو سیم تن مالم

رخی که بر کف پای تو سیم تن مالم
دریغم آید، اگر بر گل و سمن مالم ۱

در آن شبی که کنم گشت کوی تو همه روز
دو دیده را به کف پای خویشتن مالم ۲

گرم به راه سنان روید از هوای رخت
به زیر پای چو نسرین و نسترن مالم ۳

به یاد تو همه شب خون خورم، چو روز شود
ز بیم سنگدلان خاک بر دهن مالم ۴

غبار کوی تو با خویشتن برم در خاک
عبیر رحمت جاوید بر کفن مالم ۵

چو بهر یوسف خود نیست گریه ام، تا چند
ز دیده خون دروغین به پیرهن مالم! ۶

مگر رسد رخ خسرو به پاش، هر دم رخ
به صد نیاز ته پای مرد و زن مالم! ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۵۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۴۵۳ - همه شب از تو به دیوار خانه غم گویم
گوهر بعدی:شماره ۱۴۵۵ - اگر چه از تو دل خسته و غمین دارم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.